تاریخ خبر: // کد خبر: 103078 // // // //


تاثیر ثبات سیاسی بر توسعه صنعت حمل و نقل هوایی

ثبات اساس توسعه پایدار صنعت هوانوردی است، هرچه پیش بینی آینده سخت تر شود، ایرلاین ها و شرکت های تامین کننده قطعات یا ایرلاین های متقاضی عبور از فراز آسمان ایران مجبور به تصمیم گیری های کوتاه مدت تر هستند، که در تضاد با طبیعت صنایعی مانند هوانوردی هست که نیازمند سرمایه گذاری بلندمدت چه در عرصه تولید و چه در زمینه زیرساخت و همینطور ایرلاین داری هستند.


تاثیر ثبات سیاسی بر توسعه صنعت حمل و نقل هوایی

ثبات اساس توسعه پایدار صنعت هوانوردی است، هرچه پیش بینی آینده سخت تر شود، ایرلاین ها و شرکت های تامین کننده قطعات یا ایرلاین های متقاضی عبور از فراز آسمان ایران مجبور به تصمیم گیری های کوتاه مدت تر هستند، که در تضاد با طبیعت صنایعی مانند هوانوردی هست که نیازمند سرمایه گذاری بلندمدت چه در عرصه تولید (تربیت مهندس و طراح، هم افزایی تجربه، و سیکل طرح_اجرا_فیدبک) و چه در زمینه زیرساخت (احداث فرودگاه و تامین تجهیزات) و همینطور ایرلاین داری (بدلیل سود کم و بازده بلندمدت) هستند.

نمونه های این ناپایداری ها:
1 تغییرات ارز و عملکرد ضد علمی دولت ها در برخورد با اون که به تشدید شرایط می انجامه،
2 تغییرات مکرر قوانین، مقررات و سیاست های اعلامی سازمان هواپیمایی کشوری بر صنعت و همینطور بر کل اقتصاد
3-عدم پایبندی سازمان هواپیمایی کشوری به قوانین و مقررات و موضع گیری های سیاسی
4- تنش در روابط خارجی و افزایش ریسک سرمایه گذاری
5-تغییرات مکرر در توسعه یا عدم توسعه فرودگاه ها با اشاره نمایندگان مجلس

رویکرد سیاسیون و مدیران سیاسی صنعت ایرلاین و فرودگاهی با هدف رفع موقتی مشکل (برای حفظ نام خود در دوران ریاست) پوپولیستی و عموما ضد علمی و مضر هستند. مالکیت خصوصی مورد حمایت سیستم حکمرانی هوانوردی نیست، یعنی سازمان هواپیمایی کشوری یا شرکت فرودگاه و ناوبری هوایی ایران میتونه هر روز قانون دلبخواه جدیدی وضع کنه و چیزی رو ممنوع یا مجاز کنه، این یعنی شرکت های فعال در صنعت هوانوردی بر اموال و رفتار خودشون قادر نیستند و باید مدام منتظر تضییع حقوقشون باشن، نمونه آشنای این روزها ایجاد محدودیت در تامین و خرید ارزی از سوی شرکت هواپیمایی است. این یعنی نه تنها توانایی پیش بینی شرایط بیرونی از بازیگران اقتصادی گرفته میشه، که حتی رفتار مدیریت به میزان ناپایداری سیستم اضافه میکنه. مثلا در شرایط کنونی حتی اگر ایرلاینی تمایل به خرید ارز به قیمت آزاد هم داشته باشه بدلیل سیاست پلیسی کردن بازار، برای خرید اون دچار محدودیت می شه.

از طرف دیگه قدرت زیاد نهادهای فرا دست (شامل مجلس، قوه مجریه و قضاییه) عرصه بزرگ رانتی بوجود اورده که به اعضای این سه قوه و افراد مرتبط امکان و در نتیجه انگیزه سودجویی و دنبال کردن سیاست های منفعت محور میده، مثلا در خریدهای خارجی هواپیما.

در سیاست داخلی، ما نه تنها بواسطه عدم توجه به اصول اقتصاد و دشمنی ناآگاهانه با سرمایه داری جلوی رشد خود رو گرفته ایم، بلکه با عدم ثبات سیاسی که میشه اون رو بخوبی در تفاوت رویه های دولت ها دید به اونچه که داریم هم آسیب میزنیم مثلا توسعه فرودگاه امام خمینی (ره) . اگر طرح خوبی هم در یک دوره تعریف بشه، بدلیل اینکه مدیران بجای اینکه متخصص باشن سیاست مدار هستن و دچار دسته و باند بازی، مدیران بعدی در ادامه اون طرح جدیت بخرج نمیدن، این یعنی در دوره های مختلف اهداف متفاوتی دنبال میشن که یعنی هیچ اهداف بلندمدتی در عمل دنبال نمیشن.

صنعت هوایی نیازمند ثبات در عرصه سیاست خارجی است ولی سیاست کلان خارجی ایران دچار نوعی دوگانگی هدف است. در حالی که بخشی از دولت در حال توسعه صنعت هوایی است که نیازمند ثبات است بخشی دیگری از دولت در حال تنش زایی است که ماهیت اقتصادی صنعت را مختل می کند در این خصوص در جهان نمونه موفقی مثل چین رو داریم، کشوری سابقا فقیر که به اصطلاح در عرصه سیاست خارجی سرش رو میندازه پایین و تمرکز میکنه بر اقتصاد و وقتی تبدیل به یکی از قدرت های اقتصادی جهان میشه شروع میکنه به دنبال کردن اهداف سیاسی خودش مثل موضوع مالکیت تایوان.

ولی در ایران سیاست گذار بواسطه پول نفت و زیرساخت های بجا مونده از دوران قبل دچار اعتماد بنفس کاذب شد. اما با کاهش اهمیت اقتصادی نفت (بدلایلی چون افزایش غیرمنتظره منابع نفت کشف شده در امریکا، بحران اقتصادی 2008، و گرایش به انرژی های نو) و غیره، پی گیری سیاست های منطقه ای و بین المللی روز بروز پرهزینه تر شدن. بدلیل کاهش نسبی توانایی مالی، پیدا کردن شرکای سیاسی هم مشکل تر شده، اضافه کنید هزینه های روزافزون داخلی به غامض تر شدن وضعیت هم منجر شدند.

روش های حل مشکلات ما بسیار واضح هستند:
1 کاهش تنش های خارجی برای کاهش ریسک امنیتی
2 تغییر رویه قضایی در حمایت کامل از مالکیت خصوصی بازیگران صنعت هوانوردی برای جلب اعتماد سرمایه گذار
3 ایجاد حداکثر محدودیت ممکن برای دولت در دخالت در اقتصاد (آزادسازی) صنعت هوایی با هدف حذف حداکثری دولت از چرخه

 

با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته از کانال تلگرامی خلبان عیسی خان اشتوداخ، https://t.me/Ashuodakh/95

به نظر من !!!
برچسب های خبر: ,,,,,,,,,,,,,,

آخرین اخبار

پربازدید


آتا


آسمان


اترک


ايرتور

پويا


تابان


زاگرس


سپهران


ساها


قشم


کاسپين


کيش


ماهان


معراج


نفت


هما

ایران ایر تور

آرشیو

آتا

آرشیو

آسمان

آرشیو

اترک

آرشیو

نفت

آرشیو

تابان

آرشیو

زاگرس

آرشیو

ساها، سپهران

آرشیو

قشم

آرشیو

کاسپین

آرشیو

کیش ایر

آرشیو

ماهان

آرشیو

معراج

آرشیو

هما

آرشیو

سایر ایرلاین ها

آرشیو

ایرلاین های خارجی

آرشیو