ایرلاین پرس | خاموشی تلفن همراه در پرواز شوخی نیست!/گفت‌و‌گو با احسان حاجی‌محمدی، کارشناس ارتباطات پرواز

تاریخ خبر: // کد خبر: 64893 // // // //


خاموشی تلفن همراه در پرواز شوخی نیست!/گفت‌و‌گو با احسان حاجی‌محمدی، کارشناس ارتباطات پرواز

از هر 10 مسافر، 4 نفر تلفن همراه خود را خاموش نمی‌کنند.گفت‌و‌گو با احسان حاجی‌محمدی، کارشناس ارتباطات پرواز در خصوص حمل دستگاه‌های الکترونیکی قابل حمل توسط مسافران در هواپیما آماده شده که ملاحظه می نمایید.


خاموشی تلفن همراه در پرواز شوخی نیست!/گفت‌و‌گو با احسان حاجی‌محمدی، کارشناس ارتباطات پرواز

همه چیز از 2 دسامبر سال 2003 میلادی شروع شد. اولین گزارش در مورد استفاده از گجت های الکترونیکی در هواپیما مربوط به پرواز شماره 469 شرکت هواپیمایی «فرانتیر» و مسافرانی است که قرار بود سوار بر یک «ایرباس‌319» دوطبقه شوند. در این پرواز، هر یک از مسافران مبلغی حدود 5 دلار بابت هدفون‌هایی که به تلویزیون‌های اختصاصی خود هواپیما متصل می‌شد پرداخت کردند، اما در میان آن‌ها یک مسافر راه حلی ارزان‌تر در نظر گرفته بود، او یک تلویزیون کوچک قابل حمل با خود به همراه داشت! یکی از مهمانداران فورا خواستار خاموش شدن این تلویزیون دستی شد. تلویزیون‌های دستی در شرکت هواپیمایی «فرانتیر» یک تابوی بزرگ محسوب می‌شدند، موضوعی که روی دفترچه دستورالعمل‌های پرواز این شرکت هم قید شده بود، دفترچه‌ای که به نظر نمی‌رسد کسی به آن اهمیتی دهد! پس از دور شدن مهماندار، مسافر صندلی «ای‌14» مجددا تلویزیون دستی خود را روشن کرد، اما این بار نور آن را زیر بالش خود پنهان کرد.
به واقع، روشن کردن یک تلویزیون دستی داخل هواپیما در نگاه اول موضوع مهمی به حساب نمی‌آید. شرکت‌های هواپیمایی تلویزیون‌ها و سرویس‌های مخابراتی مربوط به خود را دارند، پس چرا استفاده از یک تلویزیون دستی یا تلفن همراه در هواپیما یک مشکل محسوب می‌شود؟ حقیقت این است که دستگاه‌های الکترونیکی قابل حمل مانند تلفن‌های همراه، پخش کننده‌های دیسک فشرده، و اسباب بازی‌های دارای کنترل از راه دور، تشعشعات قدرتمند الکترومغناطیسی را از خود ساطع می‌کنند که قادرند سیستم‌های ناوبری و ارتباطات هواپیما را از کار انداخته و پرواز را به شدت به خطر اندازد. در این زمینه با احسان حاجی محمدی، کارشناس ارتباطات پرواز به گفت‌و‌گو نشسته‌ایم.

– ارتباطات مخابراتی در هواپیما به چه شکلی انجام می‌شود؟
انتقال سیگنال تلفن های شرکت های هواپیمایی از طریق آنتن هایی که خارج از هواپیما نصب شده اند، انجام می‌شود. این تلفن‌ها به نوعی طراحی و ساخته شده اند که هنگام استفاده از آن ها از هرگونه تداخل در سیستم‌های ناوبری و ارتباطات هواپیما جلوگیری می شود. این تلفن ها تمامی بازرسی های سازمان بین المللی هوانوردی را با موفقیت پشت سر گذاشته اند.

– آیا همه مسافران تلفن‌های همراهشان را خاموش می‌کنند؟
خیر، متاسفانه در ایران آماری از این موضوع در دسترس نیست، اما طبق آخرین گزارشاتی که در آمریکا منتشر شده، از هر 10 مسافر، 4 نفر تلفن همراه خود را خاموش نمی‌کنند و یا این موضوع را فراموش می‌کنند.

– آیا این موضوع پرواز را در معرض خطر قرار نمی‌دهد؟
در بسیاری موارد خیر، اما برخی اوقات موجب بروز خطراتی جبران ناپذیر خواهد شد.

– چه نوع خطراتی؟
به طور مثال، در یکی از گزارش های ناسا در سال 2003 آمده است که یکی از هواپیماهای فرودگاه بین المللی بالتیمور – واشنگتون به هنگام برخاست ناگهان با افزایش ارتفاع شدید مواجه شده و پس از مدتی سیستم خلبان خودکار آن از کار می‌افتد. به زعم خلبان این پرواز، این حادثه به دلیل تماس های تلفنی انجام شده در هواپیما اتفاق افتاده است، زیرا این پرواز دقیقا با لحظه آغاز حمله آمریکا به عراق مصادف شده بود و این موضوع از طریق مهمانداران به مسافران اعلام شده بود. پس از این اتفاق، دیگر چنین خبرهایی در هواپیما اعلام نمی شود.
این که سیستم خلبان خودکار یک هواپیما به ناگهان از کار بیافتد یا به طور سرخود عمل کند، اتفاقی بسیار خطرناک است که جان صدها نفر را به خطر می اندازد، به همین خاطر به شرکت های هواپیمایی پیشنهاد شده است برای جلوگیری از چنین تهدیداتی تجهیزات مربوط به تشخیص تهدیدات الکترونیکی را خریداری کنند.

– چرا شرکت های هواپیمایی برای این موضوع تدابیر فوری اتخاد نکرده اند؟
اتفاقا شرکت بوئینگ فورا به بررسی این موضوع پرداخت، اما در بررسی هایی که انجام داد هیچگاه با چنین مشکلاتی روبرو نشد. این به این معنی است که روشن شدن دستگاه های الکترونیکی در طول پرواز به طور رندام و تصادفی، عملکرد هواپیما را با مشکل مواجه می کند. از سوی دیگر، دولت های اروپایی هم برای مقابله با این مشکلات پرونده های بزرگی باز کردند و متخصصان بسیاری را استخدام کردند تا به بررسی این تهدیدات بپردازند، اما متاسفانه تا به امروز موفق به یافتن هیچ سرنخی نشده اند. به دلیل وجود فاکتورهای بسیار زیاد، پیدا کردن دلیلی واحد برای به وقوع پیوستن چنین خطراتی کمی مشکل است، اما در م